خداوندگارا! کمانی در دستان توام. مرا می کش، محل تا بپوسم.

خداوندگارا! چندانم مکش اما که بشکنم.

خداوندگارا! چندانم بکش تا بشکنم. باری! چه باک از شکستنم.

 

سلام

از جای دیگه شیفت کردم به خونه جدیدم.کم کم مطالب مورد علاقه مو میارم و خونه رو پرش میکنم. قشنگش میکنم. تا هستم نمیذارم سوت و کور بمونی ای کلبه کوچیکم. خوب گاهی جابجایی لازمه.

 

 

  
نویسنده : رها پویا ; ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٦
تگ ها :